به گزارش روابط عمومی هیأت پزشکی ورزشی استان تهران، استرس، ترس از اشتباه، حواسپرتی و صدای تماشاگران از عواملی هستند که میتوانند تمرکز ورزشکار را کاهش دهند. انجام منظم تمرینات ذهنی، توانایی کنترل توجه و بازگشت سریع ورزشکار به جریان مسابقه را تقویت میکند.
تمرین ذهنی مجموعهای از روشها مانند تصویرسازی، تمرکز بر تنفس، آرامسازی، خودگویی مثبت، هدفگذاری و تمرین توجه است. هدف اصلی این تمرینات، افزایش آمادگی روانی و کمک به ورزشکار برای مدیریت بهتر افکار و احساسات در شرایط مختلف است.
در تصویرسازی ذهنی، ورزشکار پیش از مسابقه، اجرای صحیح مهارتها و واکنش مناسب به موقعیتهای احتمالی را در ذهن خود مرور میکند. این کار میتواند آمادگی و تمرکز او را برای اجرای واقعی افزایش دهد.
تمرکز بر دم و بازدم نیز به آرامش ذهن و کنترل بهتر توجه کمک میکند. ورزشکار میآموزد هر زمان ذهنش از وظیفه اصلی منحرف شد، بدون آشفتگی دوباره توجه خود را به تنفس و سپس به عملکرد ورزشی بازگرداند.
خودگویی هدفمند یکی دیگر از روشهای مؤثر است. استفاده از عبارتهای کوتاه و واقعبینانه مانند «روی حرکت بعدی تمرکز کن» یا «آرام و دقیق» میتواند توجه ورزشکار را هدایت کرده و از درگیر شدن ذهن با اشتباهات گذشته جلوگیری کند.
در تمرین ذهنآگاهی نیز ورزشکار افکار و احساسات خود را میشناسد، اما بدون درگیر شدن با آنها، توجهش را به وظیفه فعلی بازمیگرداند؛ برای مثال، پس از یک اشتباه بهجای مرور مداوم آن، بر ادامه مسابقه تمرکز میکند.
تمرینات ذهنی باید مانند تمرینات بدنی بهطور منظم انجام شوند. یک برنامه ساده روزانه میتواند شامل چند دقیقه تمرکز بر تنفس، تصویرسازی اجرای مهارتها، تعیین یک هدف تمرکزی، استفاده از عبارت کلیدی و مرور عملکرد پس از تمرین باشد.
تمرکز مهارتی قابل تقویت است و ترکیب تمرینات ذهنی با آمادگی جسمانی و فنی میتواند به افزایش آمادگی روانی ورزشکار و بهبود عملکرد او در تمرین و مسابقه کمک کند.
